خبر ایسنا تلخ و تکان دهنده بود . گویا برای این گونه حوادث و اتفاقات تراژیک در کوه نوردی ایران ، پایانی وجود ندارد . حاکمیت فرهنگ و تفکر مصیبت بار صعود قله " تحت هر شرایطی و به هر قیمت ممکن " باز هم قربانی گرفت . چه باید کرد ؟ برای این میزان عقب ماندگی فرهنگی ، فنی و آموزشی کوه نوردی ایران چه باید کرد ؟ خبر را بخوانید :
« در صعود دسته جمعی گروه کوه نوردی 11 نفرهی از هرمزگان به قله دماوند ، سه نفر از هموطنانمان جان خود را از دست دادند . این اتفاق در حالی رخ داد که طی آن دو نفر از بانوان و یک نفر از آقایان این تیم کشته شدند . هنوز اسامی این کوه نوردان مشخص نشده است.
این گروه کوه نوردی هفتهی گذشته عازم منطقه شده و دوم خرداد به بارگاه سوم دماوند رسیده بود که به دلیل شرایط نامساعد جوی و تجهیزات نامناسب گروه از سوی عوامل فدراسیون کوهنوردی مستقر در بارگاه سوم به انصراف از ادامهی صعود توصیه میشوند که این مساله با مخالفت کوه نوردان مواجه شده و آنها بدون توجه به توصیهها به صعود خود ادامه میدهند . در نهایت پس از اصرار عوامل فدراسیون یک نفر از این گروه از صعود منصرف میشود اما ده نفر دیگر به راه خود ادامه میدهند. از 10 نفر باقی مانده شش نفر هم در ارتفاع 5200 متری به خاطر شرایط بسیار نامساعد جوی مجبور به بازگشت میشوند. اما چهار نفر دیگر به راه خود ادامه میدهند که سرپرست تیم هم در گروه صعود کننده حضور داشته است. این چهار نفر چهارم خرداد ساعت 14:30 موفق به فتح قله میشوند و بازمیگردند اما در مسیر بازگشت به خاطر شرایط جوی به مسیر غربی منحرف میشوند که متاسفانه در این مسیر دو خانمی که قله را صعود کرده بودند دچار هایپوترمی ( افت شدید دمای بدن ) شده و جان خود را از دست میدهند. یک نفر دیگر از این چهار نفر هم هنگام بازگشت از کوه سقوط میکند و کشته میشود . بدین ترتیب تنها سرپرست تیم زنده مانده و به پایین قله میرسد . وی ساعت 13:30 امروز سه شنبه به کمپ اصلی بازگشته است. مکان کشته شدن این کوه نوردان نشانه گذاری شده و قرار است تیمی متشکل از داوطلبان از سوی هیات تهران برای بازگردان اجساد آنان به منطقه اعزام شود، البته شرایط منطقه هنوز نامساعد است »